ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Όταν ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο ήταν αμυντικός!

Την περασμένη Δευτέρα πραγματοποιήθηκε η απονομή της χρυσής Μπάλας την οποία φυσικά και κατέκτησε ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Ήταν η 4η που κερδίζει ο Πορτογάλος συνολικά στη καριέρα του πλησιάζοντας έτσι τον αντίπαλο του Λιονέλ Μέσι που κατέχει 5. Εξάλλου τα τελευταία χρόνια η κόντρα τους καλά κρατεί καθώς από το 2008 και μετά η χρυσή μπάλα καταλήγει είτε στα χέρια του Αργεντινού είτε στην αγκαλιά του CR7. Έχουν περάσει 10 ολόκληρα χρόνια από τότε που η πιο πολύτιμη μπάλα στον πλανήτη απονεμήθηκε σ’ έναν στυλοβάτη της άμυνας. Ο λόγος για τον Φάμπιο Κανναβάρο, έναν βραχύσωμο αμυντικό με υψηλές όμως ικανότητες.

27 Νοεμβρίου 2006 ο Κανναβάρο κερδίζει τη χρυσή μπάλα, ενώ λίγες μέρες αργότερα χρίζετε ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στον πλανήτη από την ΦΙΦΑ. Όλο αυτό θα λέγαμε πως δεν ήταν καθόλου παράξενο καθώς για τον Ναπολιτάνο αμυντικό είχε προηγηθεί ένα ονειρικό καλοκαίρι στην Γερμανία όπου σαν αρχηγός της Ιταλίας ανέβηκε στην κορυφή του κόσμου. Πάμε όμως να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

 

 

 

  Ο Φάμπιο Κανναβάρο γεννήθηκε στα δυτικά προάστια της Νάπολη στις πολύ κοντά στο γήπεδο της πόλης το Σαν Πάολο. Όπως γίνεται αντιληπτό ήταν δύσκολο να μείνει ατάραχος μπροστά στη μαγεία αυτή. Έτσι  το 1987 γίνεται μέλος τον Παρτενοπέι, την εποχή που ο σύλλογος ζούσε τις δόξες του με αρχηγό τον Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Το ντεμπούτο με την πρώτη ομάδα το πραγματοποίησε σ’ έναν αγώνα κόντρα στη Γιουβέντους το 1993. Το 1995 η Νάπολι ελέω οικονομικών δυσχερειών αναγκάζεται να παραχωρήσει τον Κανναβάρο στην Πάρμα. Εκεί ο Ιταλός θα μείνει για 7 ολόκληρα όπου μαζί με τον Λίλιαμ Τουράμ και τον Τζιανλουίτζι Μπουφόν θα χτίσουν ένα πραγματικό τοίχος στην άμυνα το οποίο έσπαγε μόνο με πολιορκητικό κριό. Όπως έχουν ομολογήσει σπουδαίοι προπονητές, οι επιθέσεις δίνουν τις νίκες, η άμυνα όμως τους τίτλους κάτι που θα μπορούσε να επιβεβαιωθεί πράγματι από την ομάδα των Παρμένσι αν συνυπολογιστεί τι κατέκτησαν αυτά τα παλικάρια. Απολογισμός: 1 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, 2 κύπελλα Ιταλίας και 1 Σούπερ Καπ Ιταλίας.

 

 

 

 

 

  Το 2002 ο Φάμπιο μετακινείται λίγο πιο  βόρεια και συγκεκριμένα στο Μιλάνο για λογαριασμό της Ίντερ έναντι 23 εκατομμυρίων. Ωστόσο στους νερατζούρι οι εμφανίσεις του δεν ήταν οι αναμενόμενες καθώς κάποιοι τραυματισμοί τον άφησαν στάσιμο. Το παραδέχθηκε και ο ίδιος δηλώνοντας ότι οι μέρες στην Ίντερ ήταν οι πιο δύσκολες στην καριέρα του.

Η χρονιά του 2004 είναι μια χρονιά αλλαγής για τον Ναπολιτάνο. Μετακομίζει στο Τορίνο και ντύνεται στα χρώματα της Γιουβέντους. Εκεί θα ξαναβρεί τους παλιόφιλους, Τουράμ και Μπουφόν. Η ανοδική πορεία είναι γεγονός για τον Κανναβάρο ο οποίος με τις εμφανίσεις του δείχνει στο φίλαθλο κοινό της βέκια σινιόρα την πραγματική του αξία. Με τους μπιανκονέρι φτάνει στην κατάκτηση 2 πρωταθλημάτων τα οποία όμως λόγω του σκανδάλου, το γνωστό καλτσιόπολις  αφαιρέθηκαν από την Γιούβε η οποία υποβιβάστηκε.

Ο υποβιβασμός της μεγάλης κυρίας του Ιταλικού ποδοσφαίρου αναγκάζει τον αμυντικό ύψους 1.76 να φτιάξει τις βαλίτσες του για την Ισπανία και την Ρεάλ Μαδρίτης. Με την βασίλισσα κατέκτησε 2 πρωταθλήματα στα 3 χρόνια παραμονής του. Ένα πέρασμα που μπορεί να χαρακτηριστεί άκρως πετυχημένο.

Μετά το πέρας των τριών χρόνων στην Ισπανική πρωτεύουσα ο Κανναβάρο επιστρέφει στην Ιταλία και πάλι στην Γιουβέντους. Θα μείνει παίκτης της για 3 χρόνια ακόμα καθώς οι σχέσεις με τους τιφόζι της ομάδας δεν είχαν αποκατασταθεί. Οι φίλοι της Γιουβέντους του κρατούσαν μανιάτικο το γεγονός ότι εγκατέλειψε την ομάδα στην πιο δύσκολη καμπή της ιστορίας της.

Το 2010 ο Κανναβάρο παίρνει την απόφαση να υπογράψει διετές συμβόλαιο στην Αλ Αχλί και γίνεται κάτοικος Ντουμπάι. Ωστόσο το δεύτερο χρόνο που βρισκόταν στην ομάδα πήρε τη δύσκολη απόφαση να κρεμάσει τα παπούτσια του καθώς οι ενοχλήσεις που ένιωθε στο αριστερό του γόνατο δε του επέτρεπαν να ονειρεύεται άλλο ως ποδοσφαιριστής και έτσι συνέχισε στην ομάδα των Εμιράτων σε διοικητικό πόστο. Το αξιοσημείωτο είναι ότι αποφάσισε να εγκαταλείψει την ενεργό δράση την ίδια μέρα 5 χρόνια αργότερα από την ημέρα που σήκωνε το τρόπαιο του Μουντιάλ στους 7 αιθέρες του Βερολίνου ως αρχηγός της εθνικής Ιταλίας γιορτάζοντας με τον πιο παραμυθένιο τρόπο τη συμπλήρωση των 100 συμμετοχών με την σκουάντρα ατζούρα.

Με την εθνική ομάδα της χώρας του κατέχει τις πιο πολλές εμφανίσεις καθώς ξεπέρασε τον Μαλντίνι (127). Έχει συμμετάσχει στο Euro 2000, 2004 ενώ δεν έλειψε και από τα Παγκόσμια κύπελλα 1998, 2002, 2006, 2010. Όταν έλαβε τη χρυσή μπάλα έγινε ο τρίτος αμυντικός που πετυχαίνει κάτι τέτοιο μετά τον Φράντζ Μπνκενμπάουερ και Ματίας Ζάμερ ενώ ήταν και ο τέταρτος Ιταλός μετά τον Ρομπέρτο Μπάτζο, Πάολο Ρόσι και Τζάνι Ριβέρα.

Ένας αμυντικός που δεν σκόραρε συχνά, μάλιστα τα γκολ που έχει πετύχει στην καριέρα του δεν είναι πολλά. Ωστόσο με τα προσόντα του όπως ευέλικτη σκέψη, γρήγορα πόδια, οργάνωση και ηγετικές αρετές δημιούργησαν έναν απροσπέλαστο κτήνος που ήταν μπελάς για οποιονδήποτε επιθετικό. Αν έμενε να προσθέσω κάτι για τον Φάμπιο Κανναβάρο θα χρησιμοποιούσα τη δήλωση του Φάμπιο Κουαλιερέλα: Ο Κανναβάρο είναι ο αρχηγός των αρχηγών.

 

Σχόλια
To Top
Accessibility
Κλείσε

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο